تداوم رشد و صف خرید سهام دو شرکت با بی توجهی به بورس و فرابورس

در جریان معاملات دوشنبه ۶ فروردین، نماد دو شرکت تکنوتار و سولیران به دلیل افزایش بیش از ۲۰ و ۴۰ درصدی قیمت در ۵ روز کاری بسته و مقرر شد دیروز با محدودیت دامنه نوسان باز شود.

این دو شرکت باید طبق مقررات، درباره علت نوسان قیمت سهام توضیحی کلیشه ایی می دانند که چنین اقدامی نکردند تا مسئولان بورس و فرابورس در اطلاعیه ایی یکسان مبنی بر عدم پاسخگویی به سهامداران توصیه کنند این موضوع را در تصمیم گیری ها لحاظ کنند.

در این میان نماد “تکنو و فسلیر” دیروز باز شد اما سهام این دو شرکت بی توجه به موضع بورس و فرابورس با ادامه رشد قیمت و صف خرید همراه شد.

به این ترتیب بهای هر سهم تکنوتار با بیش از ۵ درصد افزایش دیگر به ۲۵۰۸ ریال رسید تا بازدهی سهام آن در ۶ روز کاری به حدود ۲۸ درصد برسد.

این شرکت ۱۶ میلیارد تومانی در بازار دوم بورس حضور دارد و مجتمع اقتصادی کمیته امداد امام و شخصی حقیقی با ۵٫۸ و ۵٫۱ درصد سهم، جزء سهامداران ان محسوب می شوند.

همچنین با بازگشایی دیروز نماد سولیران، هر سهم این شرکت هم با ۱۹٫۹ درصد افزایش به ۸۳۰۶ ریال بالغ شد و بازدهی سهام آن در ۶ روز کاری از ۵۵٫۵ درصد هم بیشتر شود.

در ترکیب سهامدرای این شرکت ۱۰ میلیارد تومانی حاضر در بازار پایه فرابورس هم سازمان تامین اجتماعی با مالکیت بیش از ۸۷ درصدی حضور دارد.

عمر برجام با انتصاب بولتون کوتاه است اما …

وندی شرمن به نیویورک تایمز اعلام کرد: به شکست کشاندن برجام پیامدهای ناگواری برای امنیت آمریکا در بر خواهد داشت و متحدان آن را منزوی و دشمنان را جسور خواهد کرد.جان آر. بولتون مشاور جدید امنیت ملی رئیس جمهور ترامپ، تا به امروز در هیچ جنگی شرکت نکرده که آن را نخواسته باشد.وی از مدافعان تهاجم نظامی به عراق بود. بولتون همواره یکی از پیشنهاد دهندگان حمله به کره شمالی است و معتقد است آمریکا باید سالها قبل ایران را بمباران می کرد، نه آنکه با این کشور بر سر میز مذاکره بنشیند تا به یک توافق بین المللی برسد و اجازه ندهد ایران بمب اتم داشته باشد.

بولتون سرپرست نمایندگی آمریکا در سازمان ملل در سال ۲۰۰۵ /۲۰۰۶ اواخر هفته گذشته از سوی ترامپ به عنوان مشاور جدید امنیت ملی این کشور اعلام شد. ازسال ۲۰۱۶ که توافق هسته ای ایران موسوم به برجام اجرایی شده، راه رسیدن ایران به یک سلاح هسته ای را بسته و اجازه نداده درخاورمیانه مسابقه تسلیحات هسته ای راه بیافتد. هر طور که محاسبه می کنیم و قضیه را بالا و پایین می کنیم باز هم به این نتیجه می رسیم که ایران به توافق عمل کرده و به تعهدات پایبند مانده که هرگز یک سلاح هسته ای بدست نیاورد . ایران ضمنا خود را در معرض نظارت های راستی آزمایی های سخت قرار داده است.

حالا ترامپ ظاهرا مصمم است این توافق را به شکست بکشاند. انتخاب بولتون به سمت مشاور جدید امنیت ملی ترامپ این احتمال را تبدیل به یقین می کند و خبر می دهد عمر توافق هسته ای ایران کوتاه است. ۲۲ اردیبهشت مهلت زمان بعدی است تا ترامپ تصمیم بگیرد آیا تعلیق تحریم های ایران را تمدید کند یا نه تا مشخص شود توافق سر پا می ماند یا نه.

اگر همه اینها تائید نشود رگبار پیامدهای آن بسیار عمیق خواهد بود. اولین پیامد این است که ایران با شتابی هرچه تمامتر و بدون ترمز به سمت غنی سازی اورانیوم خواهد تاخت. پیامد دوم این است که اعلام خواهد شد هرگز نباید به غرب اعتماد کرد. امنیت متحدان آمریکا هم تهدید می شود.این تهدیدها آنقدر بالا می گیرد که آمریکا هم در مقابل ناچارا فراخوانی برای اقدام نظامی می دهد و برخورد نظامی را تنها راه حل قابل اتکا در مقابل بدرفتاری های ایران می شناسد. دلیل آن واضح است که چرا. چون فعلا به این زودی ها هیچ مقام ایرانی ای حاضر نیست با آمریکایی ها وارد مذاکرات جدید شود.

از طرفی هم اگر یک برخورد نظامی صورت بگیرد آنگاه متوقف کردن آن کار فوق العاده مشکلی خواهد بود به خصوص آنکه امروز فردی مانند بولتون در راس امر امنیت ملی آمریکا ایستاده است.پیامد سوم هم این است که اگر برجام به شکست کشیده شود باید میخ دیگری بر تابوت روابط دوسوی اقیانوس آرام ترانس آتلانتیک کوبیده شود.

ترامپ فعلا کار سر و سامان دادن به برجام را به دست انگلیس، فرانسه و آلمان، شرکای آمریکا در مذاکرات هسته ای واگذار کرده و از آنها خواسته زبان جدیدی را در برجام بکار بگیرند و برنامه موشک های بالستیک ایران و بازرسی از تاسیسات نظامی ایران را هم در آن بگنجانند. ترامپ ضمنا خواستار آن شده جدول زمانی توافق هسته ای تغییر کند و محدودیت های اعمال شده بر ایران مهلت زمانی نداشته باشد. در مجموع ترامپ از اروپا خواسته به وی کمک کند شروط توافق تغییر کند.

بزرگ ترین اشکال اروپا در موضوع، مسئله شرط تعیین مهلت زمانی در مورد محدودیت هاست که اصطلاحا به آن بند غروب آفتاب اطلاق می شود. اروپا به درستی می داند ایران به تعهد متعهد مانده که هرگز سلاح هسته ای نداشته باشد، به شروط توافق وفادار بماند و پذیرفته مکانیسم هایی در توافق وجود دارد که تصریح می کند چنانچه لازم باشد هم در توافق تجدیدنظر شود و هم تحریم ها بازگردد.

دیپلمات های اروپایی در واقع اصل قضیه را درک کرده اند و می دانند اصل ماجرا چیست. آنها احساس کرده اند ترامپ اصلا توافق هسته ای را نمی خواهد و با وی مشکل سیاسی دارد و از اروپایی ها می خواهد این مشکل سیاسی را حل کنند.

اینکه ترامپ توافق را هیچ می انگارد و آن را وتو می کند مطلقا به نفع روابط حسنه آمریکا با سایر کشورهای جهان نیست. شرکای مهم آمریکا نظیر کره جنوبی، ژاپن و هند به خاطر مذاکرات هسته ای ایران سطح اتکا به نفت ایران را زیادکردند. حالا اگر توافق به هم بریزد، به حسن رابطه آمریکا با این کشورها لطمه می زند. وانگهی اگر در نبود دیپلماسی بنا شود که ایران تحریم اقتصادی شود این کشورها از تحریم ها تبعیت نخواهند کرد.

البته امکان دارد به دلیل ترس از عدم دسترسی به بانکهای آمریکایی کشورها ناگزیر به تبعیت از تحریم ایران شوند اما موضوع این است که اگر توافق به هم بریزد بذر بی اعتمادی و نارضایتی از آمریکا در میان کشورهای جهان افشانده خواهد شد. آنگاه کشورها هم به سمت چین جذب خواهند شد و یک شریک مالی قابل اعتمادتری را پیدا خواهند کرد. شکست توافق هسته ای بر مذاکرات پیش روی هسته ای با کره شمالی هم اثر سوء برجای خواهد گذاشت.

احتمالا ترامپ پیش خود فکر کرده منتفی دانستن توافق ایران درس عبرتی به رهبر کره شمالی کیم جونگ اون خواهد داد تا وی هم متوجه باشد آمریکا هرگز پای هیچ توافق بدی را امضا نخواهد کرد.اما اینطور نیست. کشتن توافق ایران سبب خواهد شد تا کیم کاملا اعتماد خود را نسبت به هر توافقی که رئیس جمهور آمریکا آن را پیشنهاد می دهد، از دست بدهد.

اگر کاخ سفید توافق ایران را از هم پاره کند به آمریکا دقیقا همان چیزی را می دهد که کمتر از هر چیز دیگری به آن نیاز دارد و آن منزوی شدن است. توافق هسته ای ایران با مشارکت کشورهای آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، روسیه و چین و با هماهنگی اتحادیه اروپا به مذاکره گذاشته شد و شورای امنیت سازمان ملل هم آن را با رای ۱۵ بر صفر به تصویب رساند.

با نفی و وتو کردن توافق ایران ترامپ هرگزنمی تواند ایران را منزوی کند بلکه آمریکا را منزوی خواهدکرد و شرکا و متحدان را به سراغ چین و روسیه خواهد فرستاد تا به این دو کشور اتکا و وابسته شوند و پکن و مسکو را شرکایی قابل پیش بینی برای خود بیابند و حتی برای انها اصول و ارزش های غرب ابدا موضوعیت نداشته باشد.شکست توافق کمکی به تقویت امنیت آمریکا نخواهد کرد. این یک جهش به سمت ناشناخته هاست و آثار و عواقب مخربی به دنبال خواهد داشت.

اگر اعتماد و ایمان به آمریکا که با زحمت فراوان بدست آمده از دست برود دیگر به راحتی بدست نخواهد آمد.بولتون و ترامپ نباید ابدا مرتکب این خطای عظیم شوند.